X
تبلیغات
خاطرات من و محمد

خاطرات من و محمد

سلامی چو بوی خوش آشنایی

امروز که اومدم یه سری به وبلاگم بزنم دیدم وای من حدود ۶ماه هست که نیومدم و هیچ مطلبی نذاشتم دیگه کم کم دوستامم منو فراموش کردن اولا میومدن و یادی ازم میکردن ولی بعد از این همه مدت تقریبا فراموش شدم ...

تو این مدت یه سری اتفاقها افتاد که هم خوب بود و هم بد و هم خیلی بد یه سری غصه ها خوردیم و ... البته همش غم نبود شادی هم بود مثلا  مهر ماه نامزدی مروارید دختر عموم بود بعد از همه مهمتر امیرحسین جیگر پسر مهنوشی دختر خاله عزیزم به دنیا اومد اونم توی چه روزی ۹/۹/۹۰ وای به دنیا اومدن اون از بهترین خاطرات این روزا بود وای چه پسلی چه پسل گلی میخوای بخوریش جیگر اون لپاشو برم ...

من تو این مدت بسیار بسیار قاطی بودم به حد مرگ طوری که رفتم دکتر روانشناس بعد دکتر گفت تو بیش از حد کاسه داغتر از آش خانواده ات شدی لازم نیست این همه برای اونا غصه بخوری و عذاب بکشی دیدم راست میگه ها خودم ومحمد عزیزمو( عشقه ) به هر حال اونجا فهمیدم که من هیچیم نیست یعنی دکتر هم گفت بهم که اصلا احتیاج به دارو و از این جور چیزا نداری

راستی یادم رفت بگم ۶ دیماه هشتمین سالگرد مادر عزیزتر از جانم بود وای که واقعا دلم براش یه ذره شده برای اون روزایی که  با هم مینشستیم و درد و دل میکردیم یاد اون روزا بخیر

به امید دیدار همه شما عزیزان  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم دی 1390ساعت 10:43  توسط مهسا  | 

بازم دوستامو دیدم

وای دوباره دیروز دوستامو دیدم خودم باورم نمیشه تو یه هفته دوبار بری و یه سری از کسانی رو ببینی که یه زمانی باهاشون  چه خاطرات باحالی رو داشتی و دقیقا اینا همونایی هستن که تو شکل گیری اون خاطرات تلخ و شیرین اون زمان نقش به سزایی رو برات  داشتن خیلی با حال بود این دفعه دوستای دبیرستانم بودن که البته همشون تو راهنمایی هم با من همکلاس بودن وای خیلی خوب بود یکی از بچه ها نی نی دار شده بود و ما ها رفتیم خونشون دیدنش برام خیلی سخت بود که از سرکار بیام و برم اونجا اونا هم ساعت ۴ قرار گذاشته بودن ولی هر جوری بود در دفتر رو زود بستم و رفتم خونه نهار خوردم و آماده شدم و رفتم    نزدیکای ساعت ۵بود که رسیدم اونجا همه اومده بودن و ایندفعه من آخرین نفر بودم که رسیدم اینقدر تو سرو کله هم زدیم و چرت و پرت گفتیم که خدا میدونه اینقدر خاطراتمون رو مرور کردیم یاد معلما کردیم یاد بچه های دیگه کردیم یاد مدیر و ناظم و... وای چقدر مرور گذشته کیف داره خلاصه دیدن بچه دوستم که تازه به دنیا اومده بود بهانه ای بیش نبود غرض اصلی دیدن خودمون بود وای هرچند دقیقه یه بار می گفتیم نی نی ببخشید تورو تحویل نمی گیریما

آخه کی تو سرو کله بقیه بزنه اگه قرار باشه تو رو تحویل بگیریم خلاصه کلی حال کردیم

قرار بعدیمون شد ۶مرداد ماه ولی ایندفعه قرارشد بچه های دیگه رو هم خبر کنیم تا اونا هم بیان

خلاصه به همتون پیشنهاد می کنم با دوستای قدیمیتون قرار بذارین و همدیگه رو ببینین سفر به دنیای بچگی خیلی جالبو دوست داشتنی هست .

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم تیر 1390ساعت 10:21  توسط مهسا  | 

دیدار دوستان قدیمی

سلام دوستای عزیزم 

هفته گذشته یه اتفاق جالب افتاد روز پنج شنبه منو محمد با هم رفته بودیم خرید که من شلوار و کفش بخرم یه دفعه دیدم موبایلم زنگ خورد دیدم رو موبایل اسم الناز افتاده اول فکر کردم شاید دختر عمه محمد که زنگ زده آخه من تو موبایلم شماره به اسم الناززیاد دارم وقتی گوشی رو جواب دادم دیدم ای خدا این الناز دوست دوران راهنمایی و دبیرستانم هست که زنگ زده دیگه کلی خوشحال شدم و ذوق کردم بعد از سلام و احوال پرسی گفت فردا جمعه ساعت ۱۱صبح قرار بچه های مدرسه راهنمایی تو خانه هنرمندان واقع در خ ایرانشهر جمع بشن من گفتم آخه حالا باید بگن گفت بیا دیگه تو رو خدا خوش میگذره روحیت تازه میشه و از این حرفا دیگه من گفتم باشه اومدم و تصمیم گرفتم که برم به چند تا از دوستام اس ام اس زدم دیدم اونا اصلا خبر ندارن دیگه ما باخبرشون کردیم بعد محمد دید نه راست راستی مثل اینکه من میخوام برم گفت میری گفتم آره یه خورده احساس کردم ناراحت شد البته بیشتر به خاطر تنهایی روزجمعه بود بهش گفتم حالا یه بارم من تجدید روحیه کنم و با دوستام خوش بگذرونم مگه چی میشه که اون بنده خدا هم حرفی نزد دیگه ما جمعه صبح پا شدیم و رفتیم من اولین نفری بودم که رسیدم دقیقا راس ساعت ۱۰:۵۰ نشستم تو حیاط پارک که اینکه اولین نفر اومد وای اصلا باورکردنی نبود یه سری رو اصلا نمی شناختم خلاصه به همدیگه گفتیم که خودمونو معرفی کنیم دیگه اسممونو با ذکر فامیلی می گفتیم خیلی باحال بود بعد از ۱۵سال بخوای همکلاسیهای دوران راهنمایی تو ببینی قیافه بعضیا که خیلی عوض شده بود ولی بعضیا هم بودن که انگاری فقط بزرگ شده بودن و تغییر خاصی نکرده بودن خلاصه اینقدر نشستیم تا بقیه هم اومدن درکل ۱۰نفر شدیم  همه موفق همه با تحصیلات و مدارج بالا خیلی خوب بود خیلی خوشحال شدم که هممون موفق بودیم خلاصه خبری از بچه های دیگه که نیومده بودن گرفتیم یه سری خارج از کشور زندگی می کردن یه سری برای تحصیل به خارج رفته بودن و .... اکثرا ازدواج کرده بودن ولی تو ما ۱۰نفر که هیچ کدوممون بچه نداشتیم خلاصه بعد از اینکه همه جمع شدن یکی از بچه ها از هممون فیلم گرفت البته اون موقع درحال معرفی خودمونو زندگیمونو ازاین حرفا بودیم بعد هم رفتیم کافی شاپ اونجا ویه چیزی خوردیمو به دلیل اینکه همه آقایون شوهرها در منزل تنها بودن گفتیم گناه دارن و نهار را ترجیحا پیش هم نموندیم  و اینجوری شد که بعد از خداحافظی بنده ساعت ۲:۳۰رسیدم منزل و با این صحنه مواجه شدم که محمد آقا هنوز خواب تشریف داشتن

دل نوشت : ای خدا ممنون که به هم فرصت دادی تا دوستامو بازم بعد از ۱۵سال ببینم و یکبار دیگه خاطرات بچگی رو مرور کنم و یادم بیاد که چه روزای باحالی رو در اون زمان گذروندم .

طلب آمرزش : من روز جمعه از بچه ها متوجه شدم که مدیر مدرسه راهنمایی مون به رحمت خداوند رفته از خدای متعال طلب رحمت و آمرزش برای سرکار خانم سید احمدیان می کنم .بهشت برین منزلگاهتان باد .

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم تیر 1390ساعت 13:37  توسط مهسا  | 

بالاخره خواب عزیزمو دیدم

من بالاخره بعد از چند وقت خواب عزیزمو دیدم اصلا باورم نمیشد پنج شنبه وقتی خوابیدم این خوابو دیدم وای که چقدر تو خواب مامان جونمو بوسیدم چقدر تو بغلم گرفتمش اصلا باورم نمیشد مامانم مثل همون موقعها بود البته مثل اون روزای آخر: بیمار بود و من رفته بودم بیمارستان عیادتش ولی عین همون موقعا بود اصلا خود خود مامانم بود اینقدر بوسش کردم اینقدر صورتش رو به صورتم چسبوندم صورتش عین همون موقعا سرد بود وای کیف کردم چه حال خوبی بود انگار ی بود انگار نرفته بود تازه تو خواب خاله ام رو هم دیدم اونم کلی بوسیدم ولی یه دفعه موبایلم زنگ خورد دوستم لیلا بود دلم نمیخواست از جام پا شم حرصم گرفته بود آخه صبح جمعه کی به این و اون زنگ میزنه تا چند ساعت بعد از اینکه پا شده بودم احساس میکردم مامانم تو بغلم هست فقط اولین کاری که کردم برای محمد تعریف کردم همش دستامو می بستم تا بوی تنش از وجودم نره دستامو میبستم انگار هنوزم بغلش کردم

ای خدا ممنون ازت که مامانم رو تو خواب دیدم خیلی بهم چسبید خیلی حال کردم اصلا تاشب حالم خوب خوب بود خیلی دلتنگش بودم وای که چقدر سبک شدم دوستت دارم خدا جون .

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم خرداد 1390ساعت 11:16  توسط مهسا  | 

روز پدر مبارک

تولد حضرت علی و روز پدر مبارک

منو خواهرم دیشب برای عشقمون باباجونی رفتیم کادو بخریم البته خودشم بردیم و یه شلوار کتان کرم رنگ براش خریدیم خیلی بهش می اومد آخه هزار ماشاله بابای من خیلی خوش تیپ و قد بلند هست همه چیز بهش میاد بعد خواستیم یه شلوار جین هم براش بخریم که اون مغازه نداشت به خاطر این گفتیم بریم یه جا دیگه که آقای پدر گفتندکه دیگه چیزی نمی خوام و همین یه دونه بسه ما هم که نه باید شلوار جین و کتونی هم بخری اونهم همش می گفت نه خلاصه یه شلوار جین قبلیش رو ازش گرفتم تا امروز وقتی که میخوام بامحمد برم برای آقای پدر شوهر کادو بخریم برای بابام هم شلوار جین بگیرم خلاصه این خصلت پدر مادراست که نمیخوان هیچ رقمه بچه هاشونو به زحمت بندازن طفلی می گفت همین قدر که به یادم بودین بسه دیگه کادو نمیخوام ماهم گفتیم این در برابر صدها هزار زحمتی که برای ما کشیدی هیچه 

دل نوشت : ای خدا سایه بابا جونم رو از سرم کم نکن خیلی دوستش دارم دیونه وار عاشقشم

حالا میرسیم به آقای شوهر که بنده براشون هیچی نمی خرم تا تنبیه بشه

آخه  از ولنتاین پارسال / تولد امسالم  / و روز  زن هیچ خبری نبود و همش به من میگه تو منو شرمنده کن منم بهش گفتم دلم برات میسوزه اینقدر شرمنده شدی از کادو خبری نیست حقشه تا این باشه به حقوق خانما احترام بذاره والا به خدا سه تا مناسبت منو پیچوند و به روی مبارک خودش نیاورد .

حالا در کل روزشون مبارک

توجه توجه : خانمای محترم :

اگر متوجه مهربانی ناگهانی /گل خریدن / ظرف شستن ازجانب شوهر خود شدید فریب نخورید!!!!!!!!!!!!!!!!!

آنها درکمین کادوی روز مرد نشسته اند .

ولی خبر ندارند که زهی خیال باطل ما با هوش تر از این حرفا هستیم .

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم خرداد 1390ساعت 9:32  توسط مهسا  | 

تقدیر از محمد عزیزم

سلام به همه دوستای عزیزم

این پست رو گذاشتم تا از محمد آقای گل تشکر کنم به خاطر همه خوبیهاش به خاطر همه پاکیهاش من پنج شنبه شب از خدا به خاطر داشتن مادر و پدر عزیزم و همسر مهربانم کلی تشکر کردم آخه ۵شنبه ،شب آرزوها بود و من اینبار به جای اینکه از خدا گله داشته باشم و همش بگم خدایا اینو به هم بده اونو بده فقط تشکر کردم فقط شکر گفتم خدارو به خاطر اینکه من توی این خانواده معتقد بزرگ شدم نه که فکر کنین من خیلی مومن و .... هستم ها نه اصلا ولی به یک سری از اعتقادات و اصول پایبندم همین وبس ،خدارو شکر کردم که به من یه پدر و مادری داد که از روزی که به سن تکلیف رسیدم به من گفتند که باید نماز بخونی روزه بگیری و حروم و حلال رو رعایت کنی بابای عزیزم و مامان به آسمان رفتم ازتون ممنون به خاطر همه چیز ..... و بعد هم که محمد عزیزم ازت ممنونم که اینقدر پاک و خوبی اینقدر مهربونی توی هر جمعی که میرم پاکی و گلیت بیشتر از همیشه به هم ثابت میشه شاید من خیلی این نکات خوب تو رو به زبون نیارم که البته میدونم تا حالا اشتباه کردم ولی توی این پست خواستم بیشتر ازهمه از تو تشکر  کنم از خدا تشکر کنم به خاطر اینکه تو رو به من داده خدایا تو رو سپاس میگم و ازت کمال تشکر رو دارم

ای خدا آرزوی من تو شب آرزوها این بود :

که خدایا پدرم همسرم و خواهرم رو درپناه خودت حفظ کن و روح مادر عزیزم رو قرین رحمت کن

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم خرداد 1390ساعت 12:3  توسط مهسا  | 

روز مادر مبارک

سلام عزیزان

فردا ۳خرداد مصادف با سالروز تولد حضرت زهرا (س) و روز گرامیداشت مادر است .روز مادر به تمام مادرای دنیا مبارک باشه .

من که مادرم سال ۱۳۸۲به رحمت خدا رفت و الان درمیان ما نیست که بخوام برم براش کادو بخرم و روزش رو تبریک بگم آخه ما در خانواده مون خیلی به روز تولد و روز مادر و پدر اهمیت میدیم همیشه وقتی مامان جونم زنده بود مراسم روز مادر رو خیلی با شکوه می گرفتیم یادمه آخرین کادویی که بهش دادیم یه آویز سکه شانس بود اون موقع با خواهرم ۳۷هزار تومن خریده بودیم اخ که چقدر مامانم خوشحال شد چقدر تشکر کرد هنوز اون آویز گردنبند رو داریم وقتی نگاهش می کنم اینقدر دلم میگیره آخه عمر اشیا از عمر انسان بیشتره

دیروز با خودم فکر میکردم از روزی که مامانم فوت کرده به خاطر اینکه خلا روحی خودم را پر کنم به چند نفر از فامیل و دوستان و مادر شوهرم کادو میخرم  و روزشونو  تبریک میگم البته برای روح پاک مامانم هم ظرف امروز وفردا حتما حتما خیرات میدم که کادوی روز مادرش باشه ویه وقت دلش از ما نگیره که یادش نیستیم از روزی که مامان رفته اصلا دلم نمیخواد هیچ وقت روز مادر بیاد

طفلی خواهرم هم دیروز برای من کادوی روز مادر گرفت بازم دلم گرفت چون اگه مامانم بود منو مهلا تمام این کادوها رو به اون هدیه میدادیم

مامان گلم یه بغل گل یاس و نسترن با یه نفس عطر عاشقی تقدیم تو باد .دوست دارم عزیزم

دوستان عزیزم از همه تون میخوام به عنوان کسی که این خلا رو تمام عمرش حس میکنه قدر پدر مادرهاتونو بدونین بهشون محبت کنید مبادا یه وقت سرشون داد وفریاد بزنین آخه اونا خیلی دلاشون نازکه به خدا اینقدر مرگ به آدمی نزدیکه یه وقت چشماتونو باز می کنین می بینین که خدای نکرده خیلی دیر شده ای خدا به همه پدر مادرا عمر با عزت بده وسایه شون بالاسر بچه هاشون نگهدار ای خدا سایه پدر مهربان و عزیزم رو که تو این ۸سال نگذاشته ما غمی رو احساس کنیم از سرمون کم نکن

صدایت می زنم هرگاه که از نامهربانیها به تنگ آید دلم مادر

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم خرداد 1390ساعت 9:47  توسط مهسا  | 

هر روز , هر روز , هر روز

بگذار هر روز رویایی باشد در دست

بگذار هر روز عشقی باشد در دل

بگذار هر روز دلیلی باشد برای زندگی

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1390ساعت 9:42  توسط مهسا  | 

معذرت

سلام دوست جونیای عسیسم

امیدوارم حالتون خوب خوب خوب باشه

معذرت میخوام که تو پست قبلی مطالب غمگین نوشتم آخه خیلی دلم گرفته بود و برای مامانم تنگیده بود از یه طرفم تو هفته گذشته خیلی خیلی اعصابم داغون شده بود ببخشید فاطی جونم که ناراحت شدی خب یه وقتایی آدم کم میاره و دلش می گیره دیگه به قول شاعر که میگه در این دنیا کسی بی غم نباشد اگر باشد بنی آدم نباشد

این پست رو گذاشتم که بگم ببخشید ناراحت شدین

تنها مطلب قابل عرض اینه که ۲۵فروردین سالگرد نامزدیه منو محمد بود دقیقا ۲۵فروردین سال ۱۳۸۵منو محمد نامزد شدیم واقعا چقدر زود میگذره .همون شب هم خونه مهنوشی شام دعوت بودیم که ما هم کیک خریدیم و بردیم البته کیک و بابام خرید ولی به اسم ما تموم شد محمدم یه گل خیلی خوشگل برام گرفت و گفت عزیزم سالگردت مبارک

به امید روزای خوب وخوش برای همه علی الخصوص دوست جونیای خوب خودم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم فروردین 1390ساعت 11:6  توسط مهسا  | 

عزیز دل مادر(برای روح پاک مادرم)

خاطراتی روشن

                    کودکی ، خانه گرم

                                              رد پایی در برف

                                                                   از دل بارش یخ کرده وسرد

مادرم می آید

                 سبزی آش به دست

                                        کوبه در را آهسته گرفت

                                                                     تا که آشفته نگردد خوابم

هشتی وحوض وتبسم بر لب

                                  شربت سینه ودستی لرزان

                                                                 کرسی گرم وسماور روشن

گالش مشکی او خیس شده ست

                                    شال خود را به کسی بخشیده

                                                                       سرفه ام می گیرد

گوشه لپ خودش می زند او

                                  آش شوربا و کمی شربت ویک عالمه عشق

مشق من راهم آهسته نوشت

                                    چادر خیسش را روی پیشانی تبدار

                                                                               گذاشت

دست یخ کرده و پر مهرش را می بوسم

                                                و به او می گویم

                    دوستت دارم عشق نروی از یادم

نورشمعی و نخوابیدن تا وقت سحر

                                         و اذان سجده او ، سرفه من

                                                                              خاطراتی از عشق

کودکی ،خانه وآرامش گرم

                                  یاد ایام عزیزی که چنان برق گذشت

                                                                            اینک کنار ماست

 با نگاه به لبهای بسته ام ،تب می کند هنوز

                                                با قامتی شکسته ز طوفان روزگار

با چشم های بی فروغ

                         با دست های نحیف که خشکند و بی رمق

                                                                        اینجا کنار ماست

می بافد او هنوز ، با عشق گیسوان دخترکان عزیز را

                                                           آشی که می پزد همه جا بوی عاشقی ست

می داند او ، آن چه تو گم  می کنی کجاست

                                                  دیگر به سجده قامت او خم نمی شود

آری نشسته ،به خدا می برد نماز

                                     هرگز چنین مباد ، نباشد کنار ما

                                                                          با او،خدا، به خدا،درکنارماست

او رازدار مگوهای درگلوست

                                    او در کنار سفره یاد حیاط است ویا کریم

او مادرانه نفس می کشد هنوز

                                     دیشب ،دوباره پتو روی من کشید

                                                              حاجت اگرکنم ،نگفته به او،خدمت خداست

پولی به لای مصحف وذکری بر روی لب

                                                با عشق ،پیش خدا چانه می زند

                                                                                 استاد عاشقی ست

آری عزیز ،بنده حاجت روای اوست

                                               آری ای ستون زندگی ام

مادرم

                              عزیز  

                                                

  

                                                  

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم فروردین 1390ساعت 12:12  توسط مهسا  |